یک شعبده‌باز دوره‌گرد و گروهش در دهه ۱۸۴۰ وارد شهری در سوئد می‌شوند، جایی که نمایش آن‌ها توسط مقامات محلی و یک پزشک شکاک به دقت مورد بررسی و بازجویی قرار می‌گیرد. اقامت آن‌ها به مجموعه‌ای از تقابل‌ها منجر می‌شود که مرزهای میان اجرا، باور و فریب را به چالش می‌کشد.

این درام مجلسی و صمیمانه که در یک بخش زایمان جریان دارد، بحران‌های عاطفی سه زن را در مواجهه با چالش‌های مادر شدن دنبال می‌کند.

یک هنرمند در حالی که همراه با همسر جوان و باردارش در یک جزیره دورافتاده آلمانی در تعطیلات به سر می‌برد، هنگام مواجهه با امیال سرکوب‌شده‌اش دچار فروپاشی روانی می‌شود.

مردی که به تازگی طلاق گرفته و زنی بیوه که از نظر عاطفی درهم‌شکسته است، رابطه‌ای عاشقانه را آغاز می‌کنند.

در حالی که اگنس به آرامی بر اثر سرطان در حال مرگ است، خواهرهایش چنان غرق در دردهای روحی خود هستند که نمی‌توانند از او حمایت لازم را به عمل آورند.

یک روان‌پزشک که به طور موقت از خانواده‌اش جدا شده است، هنگام کار در یک بیمارستان روانی و بازگشت به خانه دوران کودکی‌اش، دچار پریشانی شدید روانی می‌شود. با تلاقی مسئولیت‌های حرفه‌ای و روابط شخصی‌اش، او دچار فروپاشی روحی می‌شود که او را مجبور به رویارویی با خاطرات و ترس‌های دیرینه سرکوب‌شده‌اش می‌کند. (توضیح: این نسخه مربوط به فیلم سینمایی سال ۱۹۷۶ با مدت زمان تقریبی ۱۳۵ دقیقه است که از تلخیص و تدوین مجدد مینی‌سریال چهار قسمتی تلویزیون سوئد در همان سال ساخته شده است.)

شارلوت اندرگاست پس از هفت سال دوری، برای دیدار مجدد با دخترش اوا به سوئد سفر می‌کند. این مادر و دختر رابطه پرتنشی دارند؛ شارلوت مسئولیت‌های مادری خود را فدای حرفه‌اش به عنوان یک پیانیست کلاسیک کرده است. در طول یک شب احساسی، این دو زخم‌های گذشته را باز می‌کنند. شارلوت زمانی دچار شوک دیگری می‌شود که می‌فهمد دختر دیگرش هلنا که دچار معلولیت ذهنی است، از آسایشگاه مرخص شده و با اوا زندگی می‌کند.

فانی و الکساندر به عنوان فرزندان خانواده دوست‌داشتنی اکدال، زندگی شادی را در کنار والدین خود که یک گروه تئاتر را اداره می‌کنند، می‌گذرانند. با این حال، پس از مرگ غیرمنتظره پدرشان، با ازدواج مادرشان امیلی با یک اسقف سخت‌گیر، این خواهر و برادر سر از خانه‌ای بی‌روح و غم‌انگیز درمی‌آورند. این وضعیت تیره و تار با کنترل‌گرتر شدن اسقف رفته‌رفته بدتر می‌شود، اما بستگان دلسوز تلاش شجاعانه‌ای برای کمک به امیلی، فانی و الکساندر انجام می‌دهند.

آندری گورچاکوف، شاعر روسی، به همراه مترجمش اوژنیا در ایتالیا سفر می‌کند تا درباره زندگی یک آهنگساز روسی قرن هجدهمی که زمانی در خارج از کشور زندگی می‌کرده تحقیق کند. آندری که منزوی و غرق در اشتیاق بی‌امان برای میهن خود است، مجذوب دومنیکو می‌شود؛ یک عارف رادیکال که غرق در رستگاری معنوی است. تارکوفسکی از طریق تصاویر بی‌تکلف و ریتم‌های زمانی طولانی، تبعید، خاطره و اندوه عمیق ناشی از ناتوانی در تعلق کامل به یک مکان یا زبان را بررسی می‌کند.

هنریک ووگلر، کارگردان تئاتر منطقی، سخت‌گیر و خوددار، اغلب پس از پایان تمرین در سالن می‌ماند تا فکر و برنامه‌ریزی کند. در این روز، آنا ظاهراً به دنبال یک دستبند بازمی‌گردد. او بازیگر نقش اول نمایش جدید او، یعنی «یک نمایش رؤیا» اثر استریندبرگ است. او از نفرت خود نسبت به مادر متوفی‌اش صحبت می‌کند؛ بازیگر الکلی که زمانی ستاره نمایش‌ها و معشوقه ووگلر بود.

الکساندر، روزنامه‌نگار، فیلسوف و بازیگر بازنشسته، در حال جشن گرفتن تولد خود در کنار دوستان و خانواده‌اش است که ناگهان خبر آغاز یک جنگ هسته‌ای اعلام می‌شود.

یک جادوگر تبعیدشده فرصتی برای انتقام از دشمنانش پیدا می‌کند، اما زمانی که دخترش و پسر دشمن اصلی‌اش عاشق یکدیگر می‌شوند، این انتقام کم‌رنگ می‌شود. این فیلم بازگویی منحصربه‌فردی از نمایشنامه «طوفان» است.

یک فیلم‌ساز تبعیدی سرانجام به کشور خود بازمی‌گردد، جایی که رازها و رنج‌های گذشته زندگی زودهنگامش بار دیگر به سراغش می‌آیند تا او را آزار دهند.

این فیلم بسیار شخصی به نویسندگی اینگمار برگمان، درباره یک رابطه مخرب است که ازدواج یک بازیگر زن (ماریان) و یک موسیقی‌دان (مارکوس) را ویران می‌کند. ماریان که می‌خواهد به این رابطه ادامه دهد، با معشوق خود هم‌خانه می‌شود. اما او از تصمیم مارکوس مبنی بر عدم واگذاری حضانت دخترشان عذاب می‌کشد. در نهایت مارکوس اعلام می‌کند که ممکن است راه حلی برای این بن‌بست داشته باشد، اما این امر به فریب، دروغ و در نهایت، تراژدی منجر می‌شود.

فیلم «ساراباند» با تجدید دیدار شخصیت‌های یوهان و ماریان سه دهه پس از «صحنه‌هایی از یک ازدواج»، داستان ملاقات ماریان با همسر سابق گوشه‌گیرش را دنبال می‌کند؛ جایی که او را درگیر یک درگیری مخرب با پسر آشفته‌اش هنریک و دختر بااستعداد هنریک در موسیقی یعنی کارین می‌یابد. این فیلم که در قالب یک درام مجلسی و صمیمی روایت می‌شود، به بررسی عشق، کینه، بخشش و کشش گریزناپذیر پیوندهای خانوادگی می‌پردازد.

جزیره متروک و مرموز فارو در سوئد، دریای بالتیک، سال ۲۰۰۴. فیلم‌ساز برجسته سوئدی، اینگمار برگمان (۱۹۱۸ تا ۲۰۰۷) به زندگی شخصی و هنری خود نگاهی می‌اندازد؛ سفری در طول بیش از شصت سال فعالیت اختصاص‌یافته به فیلم، تئاتر و برنامه‌های تلویزیونی. (نسخه‌ای خلاصه شده از مستند کامل اینگمار برگمان محصول ۲۰۰۴؛ مجموعه‌ای از سه مستند موضوعی: برگمان و سینما، برگمان و تئاتر، و برگمان و جزیره فارو.)

در سال ۱۹۲۵، کارل آکربلوم، مخترع عجیب‌وغریب و شیفته فرانتس شوبرت، پس از تلاش برای قتل نامزدش در یک بخش روان‌پزشکی در اوپسالا بستری می‌شود. او که غرق در افکار مرگ، موسیقی و آینده سینماست، با یکی از بیماران همکار می‌شود تا یک «فیلم ناطق زنده» بسازد؛ یک اجرای فیلم تجربی با دیالوگ‌های زنده. با پیش رفتن پروژه، هنر، جنون و مرگ در بازتابی تراژیکومیک از خلاقیت و ضعف‌های انسانی با هم برخورد می‌کنند.

ارنست، تد و آگوست به آخرین آرزوی دوست در حال مرگشان، کارل، عمل می‌کنند و او را به هایدلبرگ می‌برند؛ جایی که ۴۵ سال پیش برای اولین بار با هم ملاقات کردند، تا او بتواند برای آخرین بار دوست‌دختر قدیمی‌اش را ببیند. با این حال، اهالی محلی به دلیل یک راز مربوط به جنگ جهانی دوم، حاضر نیستند درباره او صحبت کنند.

در جریان یک مشاجره، زنی به دوست‌پسر تاجر و گلف‌باز خود می‌گوید: «شرط می‌بندم هر کسی می‌تواند در عرض یک هفته در بازی گلف از تو بهتر شود.» از بدشانسی، استیگ هلمر در همان نزدیکی ایستاده است و وقتی دوست‌پسر شرط را می‌پذیرد، او به عنوان رقیب انتخاب می‌شود. استیگ هلمر تا به حال این بازی را انجام نداده است، اما دوست نروژی‌اش، اوله، قول می‌دهد به او کمک کند.

داستان زندگی یک مرد با به قدرت رسیدن هیتلر همسو می‌شود. کلاوس اشنایدر اتریشی که در جنگ جهانی اول مجروح شده، تحت مراقبت دکتر امیل بتلهایم بهبود می‌یابد. بتلهایم متوجه می‌شود که اشنایدر دارای قدرت همدلی و غیب‌گویی است، به طوری که می‌تواند به بیماران متمایل به خودکشی کمک کند. پس از جنگ، اشنایدر با کمک یکی از دوستانش به عنوان مدیر برنامه‌ها و دیگری به عنوان معشوقه‌اش، نام خود را به اریک یان هانوسن تغییر می‌دهد و به عنوان هیپنوتیزم‌کننده و غیب‌گو در سالن‌ها و تئاترهای برلین به روی صحنه می‌رود. او همیشه حقیقت را می‌گوید، که این امر توجه نازی‌های قدرتمند را به خود جلب می‌کند. او به قدرت رسیدن آن‌ها (که تبلیغات خوبی برایشان است) و خشونت آن‌ها (که چندان خوب نیست) را پیش‌بینی می‌کند. او در رنج و خطر قرار دارد. آینده هانوسن چه خواهد بود؟

توماس، جراح موفق، پراگ را برای انجام یک عمل جراحی ترک می‌کند، با عکاس جوانی به نام ترزا آشنا می‌شود و او را با خود بازمی‌گرداند. ترزا با فهمیدن اینکه توماس از قبل با سابینای بوهیمین رابطه دارد شگفت‌زده می‌شود، اما با وقوع تهاجم شوروی، هر سه به سوئیس فرار می‌کنند. سابینا رابطه جدیدی را آغاز می‌کند، توماس به زن‌بارگی خود ادامه می‌دهد و ترزا که منزجر شده است به چکسلواکی بازمی‌گردد. توماس با پی بردن به اشتباه خود، تصمیم می‌گیرد به دنبال او برود.

پاپ لئو چهاردهم که به‌تازگی انتخاب شده است، به طور تصادفی خود را بیرون از واتیکان و پشت درهای بسته می‌بیند. او که برای دنیای بیرون ناشناخته است، سر از یک روستای فقیرنشین ایتالیایی درمی‌آورد؛ جایی که ماجراجویی‌هایش در نهایت به پاپ و دوستان جدیدش درس‌های مهمی درباره دوستی و عزت نفس می‌آموزد. نویسنده: کریس دیسانتیس

این مستند بلند که در طول ساخت فیلم «فانی و الکساندر» فیلم‌برداری شده است، مطالب گسترده‌ای از پشت‌صحنه تمرینات و جلسات فیلم‌برداری را ارائه می‌دهد که در آن اینگمار برگمان در حال چیدمان صحنه‌ها و کارگردانی بازی‌ها دیده می‌شود. فیلم بر فرآیند عملی تولید، از جمله همکاری با بازیگران اصلی و عوامل کلیدی مانند سون نیکویست فیلم‌بردار و آرنه کارلسون مستندساز پشت‌صحنه تمرکز دارد.

مریلین جردن، زنی آمریکایی، به همراه همسر سوئدی و خانواده‌اش در استکهلم زندگی می‌کند. رفتار او عجیب و شاید جنون‌آمیز است: او شیر سگ را مسموم می‌کند و به سگ هشدار می‌دهد که آن را نخورد؛ وقتی شوهرش خواب است ملحفه‌ها را آتش می‌زند و زیر میز ناهارخوری می‌خزد تا آواز بخواند. او که به دلیل حمل قیچی باغبانی در گمرک فرودگاه بازداشت شده، با زن جوان یوگسلاوی آشنا می‌شود و به یک محله کولی‌ها می‌رود. در آنجا بر سر او دعوا می‌شود، معشوقه‌ای پیدا می‌کند، در سرگرمی‌های مبتذل یک بار مشارکت می‌کند و خطرناک‌تر از قبل به خانه بازمی‌گردد. فیلم همچنین داستان‌های موازی از دختر مریلین که در حال تبدیل شدن به یک خانه‌دار کوچک است و مهاجر جوانی که تمرین رقص برهنه می‌کند را روایت می‌کند.

یوهان و ماریان با هم ازدواج کرده‌اند و به نظر می‌رسد همه چیز دارند. با این حال، خوشبختی آن‌ها ظاهری برای یک رابطه پرآشوب است؛ رابطه‌ای که وقتی یوهان اعتراف می‌کند با زن دیگری رابطه دارد، متزلزل‌تر هم می‌شود. طولی نمی‌کشد که این زوج از هم جدا شده و به سمت نهایی کردن طلاق خود می‌روند، اما تلاش‌هایی هم برای آشتی انجام می‌دهند. حتی زمانی که آن‌ها روابط دیگری را دنبال می‌کنند، یوهان و ماریان متوجه می‌شوند که پیوند عمیقی با یکدیگر دارند، اما در عین حال مشکلات زیادی نیز مانع از این ارتباط می‌شود.

سه زن در حین تور سوئد برای اجرای نمایش تئاتری «لیزیستراتا» در برابر تماشاگرانی که اغلب متوجه داستان نمی‌شوند، متوجه می‌شوند که زندگی و ازدواج خودشان در نمایشنامه آریستوفان منعکس شده است. به زودی، درام روی صحنه، واقعیت پشت صحنه و فانتزی‌های سورئالیستی با یکدیگر تلاقی پیدا می‌کنند.

ترس یک ویولن‌نواز جوان ارکستر از متوسط بودن و تلاش بی‌وقفه‌اش برای موفقیت هنری، رابطه زناشویی او با همسرش را که او نیز یک موسیقی‌دان است، تحت فشار قرار می‌دهد. این فیلم که بخش عمده آن در قالب فلاش‌بک روایت می‌شود و تحت تاثیر سمفونی نهم بتهوون شکل گرفته است، به بررسی جاه‌طلبی، عشق و فقدان در آثار اولیه اینگمار برگمان می‌پردازد.

ملوان بو فردریکسون در حال سفر به خانه برای گذراندن مرخصی است. او حادثه‌ای را به یاد می‌آورد که در ۱۲ سالگی باعث آن شده و منجر به مرگ دختر جوانی شده بود؛ اتفاقی که باعث شده او نسبت به مرگ احساس انزجار پیدا کند. او پس از بازگشت به خانه با اوا ملاقات می‌کند، دختری که به او علاقه‌مند می‌شود و آن‌ها برای شروع یک زندگی مشترک با هم به استکهلم نقل‌مکان می‌کنند.